Recensie: Sint


Met Sint komt Maas weer akelig dicht in de buurt van het niveau van zijn eerste films.

Fris
Over smaak valt natuurlijk altijd te twisten, maar niemand kan ontkennen dat Sint met enorm veel vakmanschap gemaakt is. In tegenstelling tot Moordwijven - een film die qua toon en tempo toch net iets te veel tegen de jaren ’90 sfeer van de laatste Flodder-film en de gelijknamige tv-serie aanhinkte – is Sint bovendien een bijzonder modern aanvoelende film. Dat komt mede door de frisse cast; Weeber, Lenssen en Tanihatu doen het goed en Bert Luppes heeft niet alleen een goeie kop voor een film als deze, maar is ook een uitstekend acteur. Stapel is een leuke gimmick, maar heeft slechts een paar minuten screentime.

Sint vertelt het verhaal van St. Niklas, een in ongenade gevallen bisschop. Hij trekt in de middeleeuwen samen met zijn roversbende plunderend en brandschattend over het platteland. Als dorpelingen het recht in eigen hand nemen en de bloeddorstige Sint en zijn trawanten vermoorden, zweert Niklas wraak. Iedere keer bij volle maan op 5 december herrijzen Niklas en zijn bende uit de dood om zich te wreken. Deze sinterklaasavond is het volle maan. Scholier Frank gaat samen met agent Goert de strijd aan met de moordlustige Sint.

Volwassen
Dick Maas is een stuk volwassener geworden als maker, zo net voor zijn zestigste levensjaar. Natuurlijk wordt zijn werk nog steeds deels gekenmerkt door platte humor, maar in Sint is de toon van de grappen toch net wat geraffineerder en scherper dan in zijn laatste films. Waar bij de vorige twee films van de regisseur de montage nogal te wensen overliet (zowel uit Down als Moordwijven had met gemak een kwartier geknipt kunnen worden), is de schnitt van Bert Rijkelijkhuizen dit keer op het scherpst van de snede. Het eindresultaat is strak gesneden en uitstekend gedecoupeerd.

Waar deze recensent vooraf nogal voor vreesde was de muziek van Maas’ eigen hand. Met uitzondering van Down wil Maas steevast zelf de muzikale omlijsting verzorgen. Daar rammelde tijdens zijn laatste films behoorlijk veel aan - de sound klonk telkens behoorlijk gedateerd. Dit keer is de score echter een aangename verrassing; het past allemaal uitstekend bij de film, voelt groots aan en klinkt gelukkig totaal niet gedateerd of gepriegeld. Iets wat in het verleden nog wel eens het geval was.

Attractie
Voor de liefhebbers van het genre is het bovendien genieten, want Sint zit vol met spannende scènes, schrikmomenten en de makers creëerden een fantastische atmosfeer. Maas heeft veel bloed en gore in de film gestopt, naast enkele leuke verwijzingen naar andere genrefilms en eigen werk, en wisselt dit uitstekend af met zijn welbekende gevoel voor humor. Overigens mag de uitstekende fotografie van Guido van Gennep (Oorlogswinter, Cloaca) niet ongenoemd blijven. Van Gennep zet werkelijk in ieder shot een geweldige sfeer neer. De visual effects zien er over het algemeen prima uit, en de nu al legendarische dakenachtervolging is bijzonder spectaculair en erg vaardig gemaakt.

Enige punt van kritiek is dat er scenariotechnisch meer met het materiaal gedaan had kunnen worden; het voelde net alsof een derde akte geheel ontbrak.  Maas had in het laatste deel van de film de spanningsboog wat langer kunnen rekken en zodoende de spanning hoger laten oplopen.

Waardering: ****

Sint (2010)
Regie:
Dick Maas
Scenario: Dick Maas
Producent: Tom de Mol & Dick Maas
Camera: Guido van Gennep
Montage: Bert Rijkelijkhuizen
Muziek: Dick Maas
Cast: Bert Luppes, Egbert-Jan Weeber, Caro Lenssen, Huub Stapel e.a.
Te zien vanaf: 11 november 2010.

Deel dit item met je sociale netwerk:
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • NuJIJ

Gerelateerde Artikelen