Het Zaanlands Lyceum is vanwege Pinksteren gesloten en dat komt regisseur Dave Schram goed uit. Hij heeft de hele school tot zijn beschikking om verschillende scènes te draaien voor Razend, alweer de vijfde Carry Slee-verfilming. We keken mee en spraken met de filmmaker en de twee hoofdrolspelers.
Het is leeg en stil als we de hal van de school binnenkomen. Er lopen een paar mensen rond met apparatuur en in de hoek zit een jongen piano te spelen. Het is Ko Zandvliet, hij speelt een van de hoofdrollen in deze nieuwe Carry Slee-verfilming, maar nu moet hij zichzelf even zien te vermaken. Elders in de school wordt een scène gedraaid waarbij hij niet nodig is; intussen kan hij ons meer vertellen over de tienerfilm. “Ik speel Sven, hij heeft thuis problemen; hij wordt in elkaar geslagen door zijn vader. Hij is verliefd op een meisje, Roosmarijn, en zij heeft het gevoel dat ze seksueel wordt geïntimideerd door een leraar. Ze worden dus allebei een beetje tegengehouden door hun problemen.”
Zandvliet speelde hiervoor alleen een klein rolletje in Sonny Boy en moest zeker in het begin wennen aan de grote rol die hij nu heeft. “De eerste draaidagen waren met Sander de Heer, die mijn vader speelt. Het was heel fijn dat hij zo relaxed was. Ik moest er echt een beetje inkomen, omdat ik gewoon nog helemaal niet zo veel ervaring had.” De 17-jarige acteur vertelt ook hoe regisseur Dave Schram daarbij heeft geholpen. “Dave denkt heel erg met mensen mee. Hij neemt je helemaal mee in het proces, als je je ergens niet goed bij voelt, dan kun je dat aangeven en dan zoekt hij naar een oplossing. Hij weet heel goed wat er aan de hand is en doet daar dan iets aan.”
Betrokkken
Schram probeert bewust zo veel mogelijk betrokken te zijn met zijn acteurs. “Ik geniet echt van het werken met jonge acteurs. Ze zijn zo oorspronkelijk nog, en ze zijn zo ontzettend goed. Je ziet gewoon dat als je het vertrouwen hebt, je daar ontzettend veel voor terug krijgt. Dat is het leukst om te zien. Als er één iemand is die zich nog niet helemaal bij de groep voelt horen, dan ga ik die er juist helemaal bij betrekken. Heel langzaam voel je dan dat het een eenheid wordt. Ik wil niet dat het clubjes worden. Daar stop ik heel veel tijd en energie in. Bij het draaien moet iedereen zich volledig veilig en vertrouwd voelen.”
Dat blijkt ook tijdens de opnames. Een scène waarin actrice Abbey Hoes snel op haar fiets moet springen terwijl haar leraar, gespeeld door Thijs Römer, achter haar aanrent, ontaardt in de slappe lach als het misgaat en Römer er een grap van maakt. Maar de concentratie is net zo snel weer terug als de scène een paar minuten later wordt over gedaan.
Veel te doen
Het is al de derde scène die wordt opgenomen die dag. Met draaiboeken en plattegronden legt Schram uit wat hij allemaal van plan is. Kort gezegd: de regisseur maakt het zichzelf, en zijn cast en crew, niet makkelijk. “Ik voel al de hele dag de druk van of ik het wel haal. Je zou wel eens wensen dat je voor alles heel veel tijd hebt, maar dat is gewoon niet zo. Als je in een fabriek werkt, moet je ook de hele dag doorwerken.”
Ook al heeft Schram hiervoor al drie Carry Slee-verfilmingen gemaakt, het blijft een intensieve klus. “Ik merk steeds als we een nieuwe film gaan opnemen dat er een soort spanning me bevliegt, die is eigenlijk pas weg als de film helemaal opgenomen is. Ik merk wel dat ik tijdens het monteren iets rustiger ben, hoewel dat ook weer in een heel kort tijdsbestek gebeurt. Ik ben dan de hele dag met Ot Louw aan het monteren en ‘s avonds moet ik dan weer scènes gaan spotten voor de volgende dag.”
Cast
Een belangrijk deel van de film zit voor Schram in de casting, waarbij deze keer 9000 kandidaten waren. “Casting is ontzettend belangrijk. Je kunt wel heel mooi een shot in elkaar zetten en veel aandacht besteden aan het uiterlijk, maar volgens mij zit je toch voor 90 procent te kijken naar het drama van de acteurs. Als je dat niet gelooft, dan heb je niks.”
Van die 9000 audities op de grote castingdag zat de uiteindelijke hoofdrolspeler er niet eens bij. Zandvliet: “Ik wist er helemaal niks van. Ze kenden me nog van Sonny Boy en Dave stuurde me een berichtje of ik het leuk zou vinden om auditie te komen doen. Ik dacht eigenlijk dat het weer om een kleine rol ging, maar een paar weken later hoorde ik dat ik favoriet voor de hoofdrol was!”
Zijn tegenspeelster Abbey Hoes was wel bij de gewone audities. Ook voor haar is dit de eerste grote rol in een bioscoopfilm. Naast een aantal televisieseries had ze vorig jaar een bijrol in Tirza, en speelde ze de hoofdrol in de One Night Stand Maite was hier (2009), over een meisje met terminale kanker. “Dat soort dingen zijn wel heel anders dan een rol als deze. Maar ook Roosmarijn is een karakter, het is niet Abbey. Ik moet het wel van me af kunnen zetten. Natuurlijk stop ik er emoties van mezelf in, en dat kan nu makkelijker omdat het om een schoolmeisje gaat, wat ik tot voor kort ook zelf was. Daardoor kun je zeggen dat dit personage dichter bij mezelf ligt, maar het zijn altijd karakters die je speelt, en dat vind ik juist zo leuk aan acteren. Het ene kan wel meer een uitdaging zijn dan het ander, maar het is allemaal even leuk.”
Een grote glimlach verschijnt op haar gezicht als we haar vragen wat ze graag een keer zou willen doen als actrice. “Ik zou graag een keer een kostuumdrama willen doen, maar ik zeg ook altijd dat als er ooit een keer een Pirates of the Caribbean 8 ofzo komt, dat ik dan heel graag een keer met Johnny Depp zou willen spelen!”
Plannen
Dave Schram is voorlopig nog druk met deze film, die in oktober uit moet komen, maar hij durft intussen ook wel vooruit te kijken. “We hebben ons voorgenomen dat als deze film net zo mooi wordt als de vorige, we zeker ook nog een volgende gaan maken. Er zijn een aantal boeken die we graag willen verfilmen. Spijt! wil ik heel graag, maar dat is wel een heel zwaar thema. We moeten er echt heel goed over nadenken over hoe we dat vertalen naar film.”
“Dat gaat allemaal ook in overleg met Carry, we hebben heel goed contact. Ze is een heel lief mens, maar wat ik vooral heel goed vind is dat zij in een tijd van spelcomputers en internet vier miljoen jongeren aan het lezen heeft gekregen. Annie M.G. Schmidt mocht je vier jaar voor haar dood niet op je lijst zetten, pas die laatste vier jaar werd ze op handen gedragen. Ik vind dat Carry dat veel eerder verdient.”
Razend draait vanaf oktober 2011 in de bioscoop.
Foto’s: Lindsey Groot
