Nadat hij ruim een jaar geleden een comeback maakte met Tirza, verfilmt Rudolf van den Berg nu een waargebeurd oorlogsdrama. Met een budget van zes miljoen euro is Süskind een van de grotere producties die dit jaar in de bioscoop verschijnt. 

Vooruitblik Süskind
Het is 1942, Amsterdam is bezet door de nazi’s en alle joden worden bij elkaar gebracht. Walter Süskind, een joodse man, stelt zich in dienst van de SS, om zichzelf en zijn familie te kunnen beschermen, en zich te kunnen ontfermen over de Amsterdamse joden, die zijn verzameld in de Hollandsche Schouwburg. In het geheim tracht hij zo honderden kinderen weg te smokkelen en te redden van de concentratiekampen.

Cast: Jeroen Spitzenberger, Nyncke Beekhuyzen, Karl Markovics, Katja Herbers, Nasrdin Char, e.v.a.
Regie: Rudolf van den Berg
Scenario: Rudolf van den Berg en Chris W. Mitchell
Producent: Jeroen Koolbergen, San Fu Maltha en Reinier Selen

Rudolf van den Berg over Süskind
“Toen ik begon te werken aan een film over Walter Süskind heb ik me afgevraagd of er in de cinema zoiets bestaat als een Holocaustgenre. Bij alle visuele en dramaturgische verschillen vertonen de meeste films over de Jodenvervolgingen een zekere verwantschap met elkaar. Wat ze met elkaar verbindt, is het allesoverheersende besef van een gesloten en duivels universum èn de wil van de maker om de onbevattelijkheid en onvoorstelbaarheid van de Holocaust voelbaar te maken.”

“Met Süskind heb ik geprobeerd me in die traditie te voegen zonder te vervallen in een herhaling van zetten. Daartoe zochten Chris Mitchell (mijn coscenarist) en ik houvast in het specifiek Nederlandse van deze geschiedenis en maakten we gebruik van een aantal relatief onbekende zaken. Zo belicht Süskind het tot dusver onderbelichte aspect van het joodse verzet tegen de deportaties. Bijna net zo onbekend is de onverschilligheid waarmee Nederland een deel van zijn staatsburgers liet afvoeren. Dat is choquerend, net als de tragische rol van de Joodsche Raad die het de bezetter onbedoeld wel erg gemakkelijk maakte om Amsterdam ‘Judenrein’ te krijgen.”

“Süskind begint met het stigmatiseren en apart zetten van een bevolkingsgroep. Bijna niemand lijkt in de gaten te hebben dat de ingeslagen weg een hellend vlak is. Een absurd en moorddadig plan wordt middels een sluwe ambtelijke aanpak gereduceerd tot schijnbaar gewoon wettig overheidsbeleid. Hoe dat zomaar kon? Mijn vermoeden is dat het van allerlei toevallige omstandigheden afhangt of je je onder extreme druk wel of niet fatsoenlijk gedraagt. Of dat ook betekent dat we allemaal tot gruweldaden in staat zijn? Dat de nazi een mens als ieder ander is? Ik vrees van wel, maar het zou aanmatigend zijn om op die complexe vraag middels een film een antwoord te willen geven. De geschiedenis van Süskind heb ik gekozen omdat het zo’n aangrijpend verhaal is, betekenisvol, maar geen kapstok voor expliciete bespiegeling.”

Süskind is vanaf 19 januari te zien in de Nederlandse bioscopen.

Doodslag (12 januari)
Het heeft vier jaar geduurd, maar Pieter Kuijpers komt binnenkort eindelijk weer met een nieuwe speelfilm. De regisseur die in 2003 debuteerde met de rauwe gangsterfilm Van God Los, castte na TBS opnieuw Theo Maassen in de hoofdrol, als ambulancebroeder die in het nauw wordt gedreven. Max wordt belemmerd in het uitvoeren van zijn werk, komt in actie, maar voorziet niet welke verstrekkende gevolgen dat zal gaan hebben.

Süskind (19 januari)
Waargebeurd oorlogsdrama van Rudolf van den Berg (De Avonden, Tirza) over Walter Süskind, een joodse man die in 1942 besloot om samen te werken met de SS om zichzelf, zijn familie en honderden kinderen van transport naar concentratiekampen te redden. Met een budget van zes miljoen euro is dit een van de grotere producties die dit jaar in de bioscopen verschijnt. Titelrol voor Jeroen Spitzenberger.

Black Out (26 januari)
Na de doldwaze familiefilm Dik Trom gaat Arne Toonen opnieuw de komische kant op, maar dan wel meer richting de volwassenen. Black Out is een actiekomedie over een man (Raymond Thiry) die op de dag voor zijn huwelijk wakker wordt met een lijk en een pistool in zijn bed. Hij kan zich niet meer herinneren wat er is gebeurd, maar al snel krijgt hij een groep gangsters achter zich aan.

Tony 10 (15 februari)
Mischa Kamp, vooral bekend van de jeugdfilm Het Paard van Sinterklaas, regisseerde wederom een film voor jonge kijkers en hun ouders. Tony 10 gaat over een jongetje wiens vader na een ruzie plotseling van huis wegloopt. Hij vermoedt dat pa verliefd is geworden op de koningin en zal er alles aan doen om zijn ouders weer bij elkaar te krijgen.

Achtste-groepers Huilen Niet (15 februari)
Een tweede jeugdfilm in dezelfde week, wel met een zwaarder thema. Akkie zit in groep 8, maakt zich klaar voor de gebruikelijke dingen als de Citotoets en het schoolkamp, maar dan wordt ze plotseling ziek. Ze blijft optimistisch en krijgt veel steun van haar klas, maar zal ze dat belangrijke voetbaltoernooi nog wel kunnen meespelen? Naar het gelijknamige boek van Jacques Vriens. Regisseur Dennis Bots maakte eerder de Anubis-verfilmingen.

Lena (16 februari)
De Belgische regisseur Christophe van Rompaey brak in 2008 door met zijn debuut Aanrijding in Moscou. Zijn tweede film maakt hij in Nederland en gaat over een Pools-Nederlands meisje dat bij haar veeleisende moeder woont, maar halsoverkop verliefd raakt en bij haar nieuwe vriend en zijn vader gaat wonen. Maar de jongen blijkt vol met leugens te zitten.

Zombibi (16 februari)
‘De spetterende zomedy’, zo wordt deze horrorkomedie op de poster aangekondigd. Twee rivaliserende bendes moeten de handen ineenslaan om het op te nemen tegen een zombie-epidemie die zich steeds verder uitspreidt. Shouf Shouf Habibi meets Shaun of the Dead.

170 Hz (1 maart)
Dit regiedebuut van Joost van Ginkel won in september al de publieksprijs op het Nederlands Film Festival. Het heeft even geduurd, maar binnenkort is dit drama ook in de reguliere filmtheaters te zien. 170 Hz gaat over twee verliefde tieners die weglopen van huis en samen een nieuw leven proberen te beginnen. Opmerkelijk aan de film is dat vrijwel alle dialogen in gebarentaal worden verbeeld; de twee hoofdpersonen zijn namelijk doof.

Plan C (1 maart)
Een sukkelige Amsterdamse rechercheur komt in de problemen als hij zich in de gokschulden werkt bij een Chinese onderwereldfiguur. Hij verzint het plan om twee criminelen in te huren om een illegaal pokertoernooi te overvallen, zodat hij zelf buiten kijf blijft. Misdaadkomedie met Ruben van der Meer in de hoofdrol.

Voor een compleet bioscoopoverzicht van het voorjaar klik hier.

One Night Stand
De One Night Stand-reeks is een samenwerking tussen de Nederlandse Publieke Omroep, het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties, het Nederlands Fonds voor de Film en het CoBO-fonds. Het project is bedoeld ter stimulans voor jonge, veelbelovende filmmakers, die op deze wijze ervaring op kunnen doen in het filmvak en zo een belangrijke stap kunnen zetten in hun ontwikkeling. Tot 2004 bood de Publieke Omroep jonge filmmakers op ongeorganiseerde wijze kans hun talenten te ontwikkelen: her en der werd een project opgezet, zonder dat dit op de lange termijn vastigheid en zekerheid bood. Met het One Night Stand-project wil men hier verandering  in aanbrengen.

In 2004 werd de eerste editie van het project gepresenteerd. Terugkijkend kunnen we stellen dat die reeks een aantal makers naar de voorgrond heeft geschoven die inmiddels één of meerdere (succesvolle) bioscoopfilms hebben geregisseerd. Zo pronken de namen Mischa Kamp (Het Paard van Sinterklaas), David Lammers (Langer Licht) en Arend Steenbergen (Don) op de lijst. In 2006 vinden we onder meer Michiel van Erp (Pretpark Nederland), Simone van Dusseldorp (Diep) en Mark de Cloe (Valse Wals) terug. 2008 schoof onder anderen Arne Toonen (Dik Trom) en Danyael Sugawara (Alles Stroomt) naar voren. Wie volgt … ?

One Night Stand 2011
De One Night Stand reeks 2011 ging traditiegetrouw in première tijdens het Nederlands Film Festival. Op 25 september werd een marathon-voorstelling georganiseerd, waarbij alle One Night Stand films te bekijken waren. Eén van de ONS-films werd genomineerd voor het Gouden Kalf Beste Televisiedrama; Vast van Rolf van Eijk. Het beeldje ging echter aan de neus van de regisseur voorbij.

Hieronder een overzicht van de films, met daarvoor de uitzenddatum:

02/12 - Midzomernacht (regie: Hiba Vink, scenario: Arjen Lubach)
Een hechte groep bevriende dertigers viert op een idyllisch Fries eiland het Midzomernachtfeest, maar zodra de zon onder is worden de zaken binnen hun vriendengroep in een ander daglicht gesteld door gelegenheidsvriendin Meike. Met onder anderen Marieke de Kleine, Rick Paul van Mulligen en Georgina Verbaan.

09/12 – Met donker thuis(regie: Joeri Holsheimer, scenario: Jaap Peter Enderlé)
Johnny, een 21-jarige militair, brengt als kistdrager de gesneuvelde pelotongenoot Diederick van Afghanistan naar huis. Maar hij moet nog één missie volbrengen: een verjaardagscadeau van Diederick aan de tweelingzus Fleur geven. Met onder anderen: Robert de Hoog, Gijs Scholten van Aschat en Anneke Blok.

16/12 – Dagen van Gras (regie: Tomas Kaan, scenario: Philip Huff)
Als de geïsoleerde tiener Ben vriendschap sluit met de charismatische Tom, is dit het startschot van een lange zomer vol muziek, drank en drugs. Met onder anderen: Martijn Lakemeier, Niels Gomperts en Tamar van den Dop.

23/12 – Vast (regie: Rolf van Eijk, scenario: Sebastiaan Tichler)
Het tienermeisje Isabel wordt opgenomen in een gesloten jeugdinrichting. Wanneer ze na een woedeaanval in de isoleercel belandt, belooft ze zichzelf te veranderen. Maar om verder te komen moet Isabel eerst achterom kijken. Met onder anderen: Tygo Gernandt en Sigrid ten Napel.

06/01 – Lang zal ze leven (regie: Mannin de Wildt, scenario: Nynke de Jong)
Een zwarte comedy over de acceptatie van imperfectie in een perfecte maatschappij. Met onder anderen: Sanne Vogel, Kitty Courbois en Elle van Rijn.

13/01 – Mijn Marko (regie: Sara Verweij, scenario: Evianne Lamme)
Esmee, onschuldig hunkerend naar liefde en aandacht, gooit door blinde liefde deze onschuld overboord. Met onder anderen Lisa Smit, Isis Cabolet en Anne Wallis de Vries.

20/01 – Entre Nosotros (regie en scenario: Paloma Aguilera Valdebenito)
Een hechte Zuid-Amerikaanse familie/vriendengroep komt bij elkaar op een afscheidsfeestje in een klein flatje in Amsterdam om afscheid te nemen van Diego, die met zijn zoontje terugkeert naar Chili. Met onder anderen: Gabriel Aguilera, Dante Canales en Annemarie Prins.

27/01 – Nina Satana (regie: Bram Schouw, scenario: Urszula Antoniak)
Een 15-jarig Gothic meisje op een kakschool valt als een blok voor de nieuwe Marokkaanse jongen in haar klas. Een modern sprookje over twee eenlingen uit totaal verschillende werelden die hun masker moeten laten vallen om elkaars liefde te winnen. Met onder anderen: Abbey Hoes, Sabri Saddik en Eva Duijvestein.

Te zien: de ONS-films zullen dit jaar vanaf 2 december wekelijks worden uitgezonden op vrijdagavond rond de klok van elf uur op Nederland 2.

Nog geen jaar na de release van de innemende jeugdfilm Het Geheim, staat Joram Lürsens volgende film alweer klaar. De regisseur brengt Dolfje Weerwolfje naar het grote doek, een film naar de gelijknamige boekenreeks van Paul van Loon. De serie is inmiddels uitgegroeid tot dertien delen. Lürsen hield het bij het eerste deel.

Vooruitblik Dolfje Weerwolfje
Het is volle maan in de nacht dat Dolfje acht jaar wordt. Om klokslag twaalf uur groeien er opeens haren uit zijn lijf, worden zijn oren groter en zijn nagels scherper en langer: het lieve jongetje blijkt een weerwolf. Zijn grote broer Timmy helpt hem zijn geheim zo lang mogelijk verborgen te houden, maar zo makkelijk gaat dat niet.

Cast: Ole Kroes, Kim van Kooten, Remko Vrijdag, Maas Bronkhuyzen, e.v.a.
Regie: Joram Lürsen
Scenario: Tamara Bos
Producent: Burny Bos en Ruud van der Heyde

Over Joram Lürsen
In 1990 studeerde Joram Lürsen af aan de Filmacademie, waarna hij begon met een aantal televisieseries. Samen met Ben Sombogaart maakte hij in 1996 zijn regiedebuut, Mijn Franse Tante Gazeuse. Vervolgens duurde het nog acht jaar tot hij weer een volgende film, In Oranje, zou regisseren, die populair bleek op buitenlandse festivals. Maar zijn bekendste film kwam in 2007. Alles is Liefde trok 1,3 miljoen bezoekers naar de bioscoop en werd daarmee een van de best bezochte Nederlandse films aller tijden. Als klap op de vuurpijl kreeg de film de twee belangrijkste Gouden Kalveren (beste regie en beste film). De 48-jarige regisseur, die zich inmiddels lijkt te hebben gespecialiseerd in familiefilms, heeft met Dolfje Weerwolfje zijn zesde speelfilm gemaakt.

Een succes in Vlaanderen en internationaal inmiddels meerdere malen bekroond: Hasta la Vista! van regisseur Geoffrey Enthoven valt goed in de smaak bij het filmpubliek. Zal men ook in Nederland vallen voor de charmes drie jonge gasten met een handicap die houden van wijn en vrouwen?

Vooruitblik Hasta la Vista!
Drie jonge gasten houden van wijn en vrouwen. Het eerste proeven ze met plezier, maar het tweede hebben ze nog nooit mogen smaken. Onder het mom van een wijntour reizen de drie naar Spanje om eindelijk van de grond te gaan. Niets zal hen tegenhouden. Zeker niet het feit dat de eerste blind is, de tweede in een rolstoel zit en de derde volledig verlamd is.

Cast: Tom Audenaert, Gilles De Schrijver en Robrecht Vanden Thoren, e.v.a.
Regie: Geoffrey Enthoven
Scenario: Pierre De Clercq, Asta Philpot, Mariano Vanhoof
Producent: Mariano Vanhoof

De regisseur en producent over het motto van de film
“Het is een film waar iedereen zich in kan herkennen. We hebben een testscreening gehouden met 150 man. Na afloop hadden ze de keuze uit een aantal woorden om aan te duiden waar de film volgens hen over ging; vrijheid, reizen, vriendschap, seks, lust, gehandicapt zijn, taboes … En iedereen omcirkelde vriendschap. Het is een film over vriendschap, maten op stap. En wat doen maten op stap? Die lullen, zuipen en kijken naar vrouwen. En die wíllen scoren.” (Cinevox)

Over de regisseur
Geoffrey Enthoven (1974) is een Vlaams film- en televisieregisseur. In 1999 maakte hij zijn debuut met de korte film De Aanspreker. Nadien maakte hij onder andere Vidange Perdue (2006) en Happy Together (2008).

Als er iemand in Nederland is die weet wat voor films aanslaan bij het grote publiek, dan is het Reinout Oerlemans wel. De afgelopen jaren boekte hij als producent successen met De gelukkige huisvrouw, Dik Trom en New Kids Turbo. En ook als regisseur ging het hem voor de wind, want zijn debuut Komt een Vrouw bij de Dokter staat inmiddels in de top 20 van best bezochte Nederlandse films aller tijden. Met de eerste Nederlandse 3D-film zit een nieuw succes er wel weer in.

Vooruitblik Nova Zembla
Voor het eerst is het beroemde verhaal van Willem Barentsz, die met zijn bemanning moest overwinteren in de Noordelijke IJszee, te zien in een speelfilm. Daarin staat niet Barentsz centraal, maar Gerrit de Veer, een jong bemanningslid die alle ontberingen tijdens de ontdekkingsmissie bijhield in een dagboek. Hij wordtmeegestuurd door de dominee, om te bewijzen dat hij de liefde van zijn dochter echt waard is. Thuis wacht zij verlangend op zijn terugkomst.

Cast: Robert de Hoog, Derek de Lint, Doutzen Kroes, Victor Reinier, e.v.a.
Regie: Reinout Oerlemans
Scenario: Hugo Heinen
Producent: Hans de Weers en Reinout Oerlemans

Reinout Oerlemans en Lennert Hillege over Nova Zembla
Nova Zembla heeft een budget van zeven miljoen euro en is volledig gefilmd met 3D-camera’s, op locatie in o.a. IJsland en Groenland, en zelfs varend op zee. Twee weken voor aanvang van de opnames blikten cast en crew vooruit op de grootse productie.

Reinout Oerlemans: “Meestal wordt er in ‘controlled environments’ gedraaid, in studio’s worden dan dingen nagebouwd. Wij gaan niet alleen de kou in, maar we gaan ook met de acteurs draaien aan dek van een zeilend schip, in 3D. Dat is voor zover wij weten nog nooit gebeurd.”

Cameraman Lennert Hillege vertelde over zijn voorbereidingen om voor het eerst in 3D te filmen: “Het is super heftig, het is echt een hele nieuwe taal. Ik ben er 24 uur per dag mee bezig. Ik slaap ermee, ik sta ermee op, ik eet 3D-cornflakes. Ik leer stap voor stap de taal die we gaan gebruiken. Op technisch gebied is er niet veel in Nederland, dus je valt vaak terug op mensen die in het buitenland zitten, het is best dun bezaaid in de wereld. We gaan er veel van leren en hopen er spelenderwijs steeds beter in te worden.”

Lees hier het hele verslag van de presentatie die cast en crew gaven voor aanvang van de opnames.

Vooruitblik Mocros
Een observerende film over vijf jongens van Marokkaanse afkomst in Rotterdam. Gefilmd vanaf 2003 tot 2011 in een periode van toenemende spanning tussen immigranten en de oorspronkelijke Nederlandse bevolking. De film is gemaakt vanuit het point of view van de Marokkaanse jongens.

Beladen onderwerp
Mocros zou eigenlijk vorig jaar, gelijktijdig met Foute Vrienden, in première gaan. Op het laatste moment besloot de regisseur de film echter terug te trekken. ‘Het Filmfonds uitte kritiek die me aan het denken zette. Ik was er nog niet tevreden over. Die hoofdpersonen uit Foute Vrienden maakt het niet uit hoe ik ze in beeld breng: ze zijn gewoon zichzelf en schamen zich daar niet voor. Maar de Marokkaanse cultuur zit anders in elkaar. Ze worden door hun omgeving geconfronteerd met wat in de documentaire te zien is. En dat is lastig.  Zeker bij een politiek beladen onderwerp waar iedereen een mening over heeft.’ Nu, een jaar later, gaat de film alsnog in première.

Over de regisseur
Roy Dames is al ruim twintig jaar actief als documentairemaker. Inmiddels mag hij zich de chroniqueur van de zelfkant noemen. Hij volgt zijn hoofdpersonen dicht op de huid. Zijn roemruchte documentaire-serie Meiden van de Keileweg stamt al weer uit 1999. De beelden waarin een straatprostituee een klant in de auto afwerkt, gefilmd door Dames vanaf de achterbank, staan veel mensen echter nog op het netvlies gebrand. Een fragment op YouTube uit zijn film Nooddorp – Tiny & Lau met kerst is al 3,2 miljoen keer bekeken.

Het werk van Dames kenmerkt zich door een voorliefde voor extreme personages. Mensen waar anderen hun neus voor ophalen of simpelweg te bang voor zijn. Hij volgt ze langdurig, duikt diep in hun levens en ontwikkelt vaak een band die verder gaat dan die van de afstandelijke, observerende maker. In een tijd van snelle media en bezuinigingen op de omroepen laat Dames zien waarom documentaires juist nu van groot belang zijn: ze stijgen boven het nieuws en de sensatie uit en bieden inzicht in langdurige ontwikkelingen. Weg van de waan van de dag, met oog voor het menselijke.

Te zien vanaf: 10 november 2011.

Tijdens het Nederlands Film Festival werd Marco van Geffens Onder Ons door zowel pers als publiek geprezen. Ook in Toronto en Locarno gooide Van Geffens regiedebuut hoge ogen.  Het duurde even voor de rest van Nederland de film kon zien, maar vanaf 10 november draait hij in diverse bioscopen door heel Nederland.

Vooruitblik Onder Ons
Ewa, een wat naar binnen gekeerde Poolse au pair, komt in een spiraal van twijfel en isolement terecht, als ze meent te weten wie de verkrachter is die de provinciestad waar ze woont onveilig maakt. Ze stelt zichzelf de vraag of je iemand kunt beschuldigen zolang je niet zeker bent van zijn schuld, of moet je dat toch doen, vanwege het acute gevaar voor anderen?

Cast: o.a. Dagmara Bak, Natalia Rybicka en Rifka Lodeizen
Regie: Marco van Geffen
Scenario: Marco van Geffen, Jolein Laarman
Producent: Joost de Vries en Leontine Petit

Marco van Geffen over het succes van de film in het buitenland
“Ik neem met de film bewust geen stelling in. Ik laat graag zaken open, zodat de kijker de conclusie trekt. Dat maakt hem ook voor buitenlandse ogen geschikt. Ik schets een beeld van het hedendaagse Nederland, maar natuurlijk is dat een uitvergroting van slechts een bepaald stukje daarvan. Belangrijker nog is dat het verhaal en het gegeven een universeel karakter hebben. Voor de Nederlandse première was ik dan ook niet meer of minder zenuwachtig dan voor een buitenlandse. Ik ben sowieso niet zo snel zenuwachtig: ik vind het wel leuk zelfs. Als ik iets voel, dan is het vooral trots.” (Nederlands Film Festival, dagkrant 2011-3)

Over de regisseur
Marco van Geffen studeerde audiovisuele vorming aan de Kunstacademie in Arnhem. Hij is regisseur en scenarioschrijver en regisseerde verschillende korte films waaronder Het Zusje, waarmee hij in 2007 een Gouden Palm nominatie op het Cannes filmfestival in de wacht sleepte. Zijn eerste lange speelfilm Onder Ons werd geselecteerd voor de hoofdcompetitie van het Internationale Filmfestival van Locarno 2011 en ging in Nederland in première tijdens het Nederlands Film Festival.

Te zien vanaf: 10 november 2011.

Na tien dagen onafgebroken middenin de Nederlandse film(wereld) te hebben gestaan, zal het best even wennen zijn de normale draad weer op te pakken. Niet getreurd, er komt nog een hoop moois aan de komende drie maanden.

Oktober
Hoewel september de festivalmaand was en hierdoor de maand van de Nederlandse film kan worden genoemd, doet oktober er weinig voor onder. Er gaan deze maand maar liefst  tien vaderlandse producties in première.

05-10 Bennie Stout
Sinterklaas is net als voorgaande jaren vroeg dit jaar. De goedheiligman is zowel in Johan Nijenhuis’ familiefilm Bennie Stout als in Sinterklaas en het Raadsel van 5 december te zien. Laatstgenoemde film is geregisseerd door Martijn van Nellestijn, die zijn Sinterklaastraditie van de laatste jaren voortzet met dit nieuwe avontuur.

13-10 All Stars 2: Old Stars
Na het succes van Gooische Vrouwen kon een echte ‘mannenfilm’ natuurlijk ook niet uitblijven. Na de succesvolle eerste film en drie seizoenen tellende serie, is All Stars 2: Old Stars een langverwacht vervolg. Voetballen kunnen ze nog steeds niet, en iets minder strak zitten ze ook in hun lichaam, maar de vriendschap is er niet minder om.

27-10 De Heineken Ontvoering
Een van de grootste films van het jaar, met de terugkeer van Rutger Hauer in de Nederlandse speelfilm. In een hoofdrol althans, want hij was recentelijk nog enkele minuten te zien in Black Butterflies en Bride Flight en hing met Georgina Verbaan aan de telefoon in Oogverblindend. Ook de langverwachte tweede bioscoopfilm van Maarten Treurniet (De Passievrucht).

Ook in première: Body Language, Times like deese, Razend, Patatje Oorlog, Lotus en Het Gangstermeisje.

November
Iets minder rustig, maar wel met de eerste Nederlandse 3D-film. Reinout Oerlemans’ epos Nova Zembla beleeft deze maand namelijk zijn première.

10-11 Onder Ons
Genomineerd voor één Gouden Kalf in Utrecht. Rifka Lodeizen maakt kans op het beeldje in de categorie Beste vrouwelijke bijrol. De film is het speelfilmdebuut van regisseur Marco van Geffen.

24-11 Nova Zembla 3D
De eerste lange Nederlandse 3D-film. Reinout Oerlemans pakt het in pas zijn tweede bioscoopfilm direct groots aan. Het verhaal zit in ieder geval vol met elementen die in 3D nóg grootser uit gaan zien: indrukwekkende locaties, meerdere vechtscènes en … Doutzen Kroes.

30-11 Dolfje Weerwolfje
Naar het gelijknamige boek van Paul van Loon. Geregisseerd door Joram Lürsen, dus dat zit wel snor.

Ook in première: Mocros.

December
We gaan rustig het jaar uit, maar wel met een miljoenenproductie. Rudolf van den Bergs Süskind gaat 2011 in ieder geval stijlvol afsluiten.

15-12 Süskind
Oorlogsdrama naar het waargebeurde verhaal rond Walter Süskind, die in de Tweede Wereldoorlog een dubbelspel speelde en hierbij het leven van vele kinderen redde. De teasertrailer belooft veel goeds.

Beroep: Production Design
Naam: Marco Rooth
Eerste film: De Partizanen (1995)
Gouden Kalf voor: De Dominee (2004)
Nu bezig met: Laptop (2012)

‘Als production designer bemoei ik me met alle facetten van het beeld, van sets en kostuums tot kleur- en lichtgebruik. Alles wat je ziet op beeld is bedacht, vormgegeven. Het scenario is een richtlijn waarin soms specifieke aanwijzingen gegeven worden over de vormgeving van de film. Bij periodefilms als De dominee is het tijdsbeeld natuurlijk een belangrijk bijkomend aspect.’

‘De sfeer voor deze set moest iets donkers en ‘verborgen’ hebben. Tegelijkertijd moest de set ook een bepaalde chiqueheid en warmte uitstralen. Zo kom je tot een kantoor met Chesterfields, schemerlampen, een houten bureau, geblindeerde ramen en mannen in duren pakken die sigaren roken. De scènes in het kantoor zijn opgenomen in Luxemburg, waar we per toeval stuitten op een ruimte die ik voor ogen had. Eigenlijk waren we op zoek naar een locatie die door zou kunnen gaan voor De Melkweg …’

‘De grootste uitdaging bij De Dominee was om met het beschikbare geld een tijdsbeeld neer te zetten dat historisch correct was. Het verhaal speelt zich af in het Amsterdam van de jaren zeventig tot begin jaren negentig. In 2003 was er natuurlijk nog maar weinig over van het ‘vroege’ Amsterdam zoals we dat wilden zien! Ook auto’s uit die tijd waren lastig te vinden – liefhebbers hadden hun klassieker of ‘opgelapt’, of lieten de auto niet zomaar oud maken voor de film. We hebben toen besloten de jaren tachtig als uitgangspunt te nemen: dit bood ons veel meer mogelijkheden. Het straatbeeld kwam meer overeen en budgettair was het stukken goedkoper.’