web analytics

Vox Populi

Reacties zijn gesloten

“Subtiele en vlot geschreven komedie”

Vox Populi is het afsluitende deel uit de maatschappij-trilogie van regisseur Eddy Terstall. Waar Simon op subtiele en komische wijze verhaalde over de dood en euthanasie, in Sextet het seksleven van de Nederlander met de nodige zelfspot werd onderzocht, daar handelt Vox Populi over het huidige politieke klimaat in Nederland. Veel beladen thema’s – waaronder het integratieprobleem en de houding ten opzichte van moslims – passeren de revue. Mede door de luchtige toon en de hoge grapdichtheid is de film primair echter nergens een moralistisch pamflet, maar een geslaagde en goedgemaakte komedie.

 

Komisch
Tom Jansen speelt doorgewinterd politicus Jos Fransen, die met zijn extreem politiek correcte partij op verlies staat in de peilingen. Wanneer zijn dochter Zoë een relatie krijgt met de zoon van een rasechte Amsterdammer, komt Jos in aanraking met de volkse logica van zijn schoon-familie. Vooral vader Nico (Ton Kas) houdt er zo zijn eigen, soms extreem-rechtse, ideeën op na. Als Jos de standpunten van Nico begint over te nemen in zijn speeches, stijgt hij plots snel in de peilingen, maar steekt ook de nodige weerstand de kop op. Zelfs binnen zijn eigen partij. Als één van zijn talloze jonge scharreltjes dan ook nog op het punt staat hem te verlaten, weet Jos zich helemaal geen raad meer.

Terstall slaagt erin een bijtend en treffend beeld te schetsen van het huidige politieke klimaat zonder te vervallen in moralistische boodschappen of propaganda. Door de vlot geschreven grappen, komische personages, dito spel en het hoge tempo van de film, blijft de toon luchtig en wordt er vooral (subtiel) de spot gedreven met bestaande partijen, politici en politieke taboes. Vox Populi weet hierbij flauwe grappen en makkelijk scorende kritiek te vermijden. Zo is de impliciete persiflage op Wilders en zijn Partij Voor de Vrijheid – in de film Hup Holland Hup – een schot in de roos. Partijleider Arno Smeets van Hup Holland Hup, gespeeld door Dirk Zeelenberg, wordt dan wel met stijl haar afgeschilderd en speecht er driftig op los, maar wordt nergens expliciet aan Wilders gekoppeld en blijft door het goede spel en komische karakterweergave ook ver verwijderd van makkelijke belastering.

Zelfspot
Dat de film in eerste instantie bedoeld is om de kijker te vermaken, blijkt ook uit de wijze waarop de spot gedreven wordt met televisieprogramma’s als De Wereld Draait Door en Pauw & Witteman. Net als in het werkelijke leven, bezoeken ook de politici in Vox Populi deze programma’s en zijn ze op bezoek bij gastheren Matthijs van Nieuwkerk, Jeroen Pauw en Paul Witteman. Deze drie presentatoren zetten hun bekende maniertjes en interviewtrucjes in de film nog nèt iets dikker aan dan op televisie, en zitten hiermee in één lijn met het spel van de overige acteurs in de film. Door deze lichte overdrijving in spel en de bijna karikaturaal geschreven personages – ook al heb je altijd het gevoel naar mensen van vlees en bloed te zitten kijken – zijn de komisch spottende bedoelingen van Vox Populi overduidelijk.

Veel opmerkingen van personages en situaties in de film geven dan ook kritiek op onze huidige maatschappij en het politieke landschap. Terstall verpakt zijn boodschap echter zo, dat de film gewaarborgd blijft van doordringende politieke boodschappen. Enkel de finale toespraak van Jos Fransen overschrijdt zo nu en dan de grens van het ‘vrijblijvende’. Gelukkig eindigt de film daarna weer met een luchtige en komische epiloog (“Die habe ich auch gefickt”), waardoor Vox Populi blijft hangen als een fijne, subtiele en vlot geschreven komedie, die op treffende wijze de draak steekt met gevoelige politieke thema’s van deze tijd.

Waardering: ****

 

Vox Populi (2008)
Regie:
Eddy Terstall
Scenario: Eddy Terstall
Producent: Imko Nieuwenhuijs
Camera: Gábor Deák
Montage: Michiel Reichwein
Met: Tom Jansen, Ton Kas, Johnny de Mol, Tara Elders, Esmeral Gasman, Hilde van Mieghem, Femke Lakerveld, Dirk Zeelenberg, Marcel Musters, e.v.a.
Taal: Nederlands
Duur van de film: 90 minuten / Kleur
Te zien vanaf:
23 oktober 2008     Rechten foto’s:
© Spaghetti Film, fotografie Dinand van der Wal

 

7 gedachten over “Vox Populi

  1. Goed geschreven recensie. Ik ben zeer benieuwd naar deze film.Wanneer komt deze film uit? Ik kon de film niet vinden op de filmladder in Amsterdam.

Reacties zijn gesloten.