Vanaf 7 juni is in EYE de panoramische multiscreenvoorstelling Filmpoëtica – De Twaalf Rechtvaardigen van Kees Hin te zien. Via zes schermen wordt de toeschouwer omringd door een selectie beelden uit de EYE-collectie, afkomstig uit het werk van door Kees Hin bewonderde filmmakers. Voor zijn eerbetoon aan eigenzinnige filmmakers, heeft Hin zich laten inspireren door een joodse legende over ‘de 36 Rechtvaardigen’.
Voorstellingen in EYE op 7 juni 17.00 (première in aanwezigheid van de maker), 8 + 9 + 11 + 13 juni, 17.00; 10 juni, 11.00; en een E*Cinema-voorstelling i.a.v. de maker op 12 juni, 19.00. EYE, IJpromenade 1, Amsterdam, eyefilm.nl. Gratis entree op vertoon van de Museumkaart, regulier tarief €8,00, met korting €6,50, vriend van EYE €5,50.
Filmpoëtica – De twaalf rechtvaardigen is een persoonlijke kijk van de film- en documentairemaker Kees Hin op de essentie van film en het belang van het maken van films door eigenzinnige regisseurs.
Via zes projectieschermen en de muren van Cinema 2 wordt de toeschouwer omringd door een panoramische compositie van verschillende scènes en beelden, afkomstig uit films in de EYE-collectie. Hin toont de verwantschap tussen de geselecteerde films – van een vijftiental makers, onder wie de gebroeders Taviani, Frans van de Staak, Jean Vigo, Carl Dreyer en Brillante Mendoza – en neemt de kijker mee langs momenten van pijn, verwondering en schoonheid. Hij koos voor filmmakers die allen tegenwicht bieden aan de snelle maatschappij en trouw blijven aan hun eigen tempo.
Kees Hin baseerde zijn multiscreenvoorstelling op een variant van de joodse legende over de ’36 Rechtvaardigen’ die in niets te onderscheiden zijn van gewone stervelingen. Dikwijls zijn zij er zich niet van bewust, maar zij dragen het lijden van de mensen en zorgen ervoor dat de mensheid niet vergiftigd wordt en verstikt raakt in een kreet. Zolang de aarde wordt bevolkt door een aantal rechtschapen mannen zal de wereld niet vergaan, leert deze joodse vertelling. Hin, in een cinematografische variant: ‘Zolang er tenminste twaalf rechtvaardige filmers zijn zal de film niet vergaan.’
Filmpoëtica is zowel een eerbetoon aan het nieuwe filmmuseum EYE als aan de filmgeschiedenis, die geschreven wordt door eigenzinnige filmmakers. Het filmmuseum ziet hij als een ontmoetingsplaats voor oude en nieuwe films en makers, een plek waar de actuele betekenis van de filmgeschiedenis zijn beslag krijgt.
