web analytics

Het Gouden Kalf

Reacties zijn gesloten

Altijd al willen weten hoe de Gouden Kalveren worden vervaardigd? Bekijk het hier.

Het gieten van de Gouden Kalveren

Het Gouden Kalf
In opdracht van Jos Stelling ontwierp beeldend kunstenaar Theo Mackaay in 1980, in navolging van de Gouden Beer (Film Festival van Berlijn) en Gouden Leeuw (Film Festival van Venetië), een Gouden Kalf, de filmprijs van het Nederlands Film Festival. Het beeld is 33 centimeter hoog en in brons gegoten. Stelling dacht in eerste instantie aan een vuurtoren, maar veranderde van gedachte na een gesprek met regisseur Wim Verstappen. Stelling later in een interview met 3voor12:

Je had leeuwen in Venetië, je had beren in Berlijn en je had eekhoorns in godweetwaar. Dus wat was logischer dan een kalf in Utrecht? Oké, een koe is logischer, maar dan krijg je van die grappen over ouwe koeien die uit de sloot worden gehaald. Bovendien zijn koeien uitgesproken dom en kunnen kalveren nog illusies hebben. Een kalf is onschuldig en, belangrijker, kan van goud zijn.

Aan Theo Mackaay, destijds achtentwintig jaar jong en pas afgestudeerd, de dankbare taak het Kalf te ontwerpen. Stelling dacht aan een Kalf met de allure en grootsheid van een Oscar, een combinatie die op voorhand menige wenkbrauwen heeft doen fronsen. Het Kalf moest bovendien in één hand passen en makkelijk op te tillen zijn, zodat het triomfantelijk de lucht in kon worden gestoken als men er een gewonnen had.

Het eerste ontwerp had te lange poten, en leek volgens Stelling te veel op Bambi. De regisseur besloot zelf wat te gaan sleutelen aan het eerste probeersel en kwam op het idee de poten wat uit elkaar te zetten, “want zo staat een pas geboren kalf, wankelend wijdbeens.” Mackaay ging aan de slag. Jaren ging het goed en leek het Kalf haar plaats gevonden te hebben, tot van meerdere kanten de klacht kwam dat de prijs door haar marmeren voet te zwaar was. Monique van de Ven werd bijna achterovergeslagen toen ze het Kalf uit vreugde boven haar hoofd wilde houden en Fons Rademakers liet zelfs officieel optekenen dat hij de prijs in de toekomst zou weigeren als hier niet iets aan gedaan zou worden.

En zo geschiedde. De marmeren voet verdween, de geschiedenis denderde voort. Het Kalf won aan prestige, werd wel eens vergeten tijdens een afterparty, verdween in de goot of werd uit een taxi gesmeten, maar stiekem genoten de winnaars er allemaal van. Stelling: “Het Gouden Kalf is volwassen geworden, de meest karakteristieke cultuurprijs van Nederland. Gehaat en geliefd. Gekoesterd en weggesmeten.”

Festival TV is onderdeel van de werkzaamheden van het Nederlands Film Festival. Gedurende het gehele jaar brengt Festival TV de filmliefhebber de nieuwste trailers, interviews, setverslagen en andere audiovisuele reportages. In samenwerking met het Nederlands Film Festival biedt NeerlandsFilmdoek haar lezers deze reportages aan en verschaft ze, ter verdieping, relevante achtergrondinformatie.

Reacties zijn gesloten.